Eind jaren negentig waren er tijdens de razendsnelle opkomst van internet allerlei types die gouden bergen voorspelden, niet gehinderd door enige kennis van zaken. Denk bijvoorbeeld aan Nina Brink en haar WorldOnline. Ze konden hun gang gaan omdat ze handig gebruik maakten van de optimistische verhalen van internetgoeroes die zo’n beetje alles wat analoog was bestempelden als ‘achterhaald’. In de visie van de zogeheten dotcommers was internet louter een digitale shopping mall.
Grote afwezige in al die profetische verhalen was de mens annex gebruiker zelf.
Het leidde begin 2000 tot de grootste klap die internet tot nu toe te verwerken kreeg: De dotcom-crisis.
De weg uit dat dal leidde naar Web 2.0, een concept dat de gebruiker weer centraal stelt en vooral op slimme wijze gebruik maakt van de belangrijkste functie van internet: communicatie.
Het is een ontwikkeling die minstens zo spannend is als de opkomst van internet.
En weer gebeurt het. Ineens is daar een figuur als Rita Verdonk, de Nina Brink van de Nederlandse politiek, die rept van ‘Politiek 2.0!’ Natuurlijk compleet met uitroepteken. Haar geheimzinnige organisatie Trots op Nederland die niet eens openheid wil geven over financiën beweert gebruik te gaan maken van de open Web 2.0 mogelijkheden. Op haar site staan logo’s van sociale netwerken alsof het souvenirstickers zijn op een caravan. Maar dan van plekken waar ze nooit geweest is.
Trotsopnederland.com noemt ze het bedrog. Een dotcom.
Rita Verdonk is geen Web 2.0. Het gaat haar niet om kritisch meedenken en open denken. Toen ze minister was dreigde ze met financiële maatregelen tegen clubs die haar beleid tegenspraken.
Nu internet weer helemaal terug is dankzij Web 2.0, duiken dit soort types opnieuw op om het netwerk ondergeschikt te maken aan hun eigen ambities. Nina Brink is een van de financiers van Verdonk en haar Politiek 2.0 gezwets.
Rond de dotcom-crisis startte ik, op basis van mijn eigen ervaringen in de dotcomwereld, de wekelijkse 2525/nieuwsgids waarin ik verslag deed van de ondergang van de hype en types als Nina Brink.
Dat de dotcoms ten onder gingen was geen probleem maar Web 2.0 is veel te mooi om te laten verminken.
Vandaag heb ik Trotsopinternet.com geregistreerd.
CC foto: Vaguely Artistic
Filed under: internet | getagged: internet, politiek 2.0, verdonk
Ach, de eerste serieuze webtweepuntnulpoging van Verdonk strandde al meteen: haar Wiki was in no-time weer dicht. Ben benieuwd of ze ook op de andere dingen die ze roept zo snel terugkomt.
Ik ben trots op je, Francisco!
Die web 2.0 opzet van TON lijkt wel een prachtcase te gaan worden van hoe het niet moet. Je zou er bijna om lachen.
Leuk dat we hier kunnen reageren trouwens.
Ja zeg, ga een beetje lekker mee zitten doen in dat stompzinnige jargon.
Krijgen we straks ook nog “Forza-internet.com” ?
Verdonk is zeker geen web 2.0. Ik heb me eens geregistreerd op haar site. Het enige wat je kan doen, is fronsen werven, geld geven, nog meer geld geven. En een klein beetje aangeven wat je belangrijk vind. Dat noem ik geldklopperij 2.0.
Rita Verdonk doet precies hetzelfde dat oud links en oud rechts ook doen. Francisco daar in tegen doet dingen die alleen prehistorisch links ook graag deed, namelijk mensen de les lezen en op een bijna religieuze zijn versie van de waarheid niet verdedigen maar opdringen. De boterhamtrommel MTS-er met zijn vinex woning, playstation-kinderen, ikea interieur en Opel Astra mag van van Jole geen mening anders dan de door de linksjunta voorgeschreven zogenaamde links intellectuele doctrine hebben. Web 2.0 is een ideaal middel om kritiek te uiten op de monologen uit de politiek, het nieuws en de media, links en rechts maken er daarom ook gretig gebruik van. Van Jole bekritiseerd alleen (zoals gebruikelijk bij fossielen) het rechter spectrum van de politiek getinte reacties. Marokkanen gaan net zo hard als geenstijl.nl reaguurders te keer op sites als maroc.nl, maar ondanks dat die sites van drijven op subsidie, hoor je daar een van Jole nooit over. Dat Geenstijl een zeer goede moderatie heeft ook niet.. Trotsopinternet is daarom net als Van Jole en net als Verdonk gewoon niet geloofwaardig en vooringenomen en duidelijk voorzien van een bepaalde politieke kleur. Ondanks dat het er fel aan toe gaat zijn sites als geenstijl, geencommentaar, maroc.nl, indymedia de echte politieke discussie 2.0 sites. Dat democratische proces heftig modereren dat is pas de nekslag voor Web 2.0!
In alle discussies over web 2,0 gaat het vaak over de techniek die mogelijkheden biedt. Die techniek stelt een ieder in staat om te reageren.
Het valt me echter altijd weer op dat het taalgebruik op fora een erbarmelijk is. Of een stuitend gebrek aan inhoudelijkheid laat zien. Dat is goed te merken aan reacties op sites van het AD en de Telegraaf. Helaas heeft het stompzinnige deel der natie ook de Volkskrant bevuild met opmerkingen als, bijvoorbeeld, ‘Francisco wie?’ Of de reagerenden weten niet hoe met Google om te gaan en informatie over hem op te zoeken, of het gaat hier om mensen die gewoon denken leuk te zijn. Dat laatste is veel waarschijnelijker. Tja, je kunt je vrienden zeggen dat je zo gereageerd hebt en hoe stoer je dan bent.
Helaas is het modereren een aanmodderen geworden. Veruit de meeste reacties zijn van ordinair niveau en een strengere selectie van meningen en opinievorming mag wat mij betreft wel. Het is schijnbaar erg bevredigend om anoniem (lees: onder zielig pseudoniemgebruik, zoals Australier) lekker tekeergaan tegen alles en iedereen. Schelden zonder lef. En om dat nu democratisch te noemen, dat wil ik dan nog wel eens uitgelegd zien in het licht van ‘vrijheid van meningsuiting’.
Dat u het modereren de nekslag van het democratisch proces noemt, dat staat gelijk aan het verheffen van borrelpraat tot een inhoudelijke discussie. Je moet maar durven.
Enfin, een opmerking aan de eerdergenoemde Australier:
U stelt in een opsomming GeenStijl gelijk aan Indymedia. De vergelijking gaat volstrekt mank: GeenStijl wordt gemaakt door geestelijk gemankeerde volwassenen die geen boodschap hebben aan de waarheid of normen en waarden. Denk eens de infantiele bejegening van Ella Vogelaar. Rutger van Castricum kun je niet het voorbeeld noemen van iemand die op een volwassen manier met een politicus omgaat. of met iemand anders.
Indymedia heeft overigens itt GS wel een journalistieke inslag, op hun site staat een duidelijke missie vermeld, te weten:
‘The Independent Media Center is a network of collectively run media outlets for the creation of radical, accurate, and passionate tellings of the truth. We work out of a love and inspiration for people who continue to work for a better world, despite corporate media’s distortions and unwillingness to cover the efforts to free humanity.’
‘For a better world’, tja, dat kan ik van uw overige voorbeelden niet zeggen. Uw opsomming is een als een vergelijkingen van brood van een banketbakker met het brood van de Lidl. Het ziet er hetzelfde uit, alleen de kwaliteit van de gebruikte ingrediënten is sterk verschillend.
Wat o.m. de veronderstelde vooringenomenheid van Francisco van Jole en mw. Verdonk betreft, een mening is niet per definitie vooringenomenheid. En dan nog. Vraag willekeurige kiezers de mening over (een kandidaat van) een andere partij en bekijk eens of de vooringenomenheid ontbreekt.
Daarbij: een mening kan dienen als beginpunt van een discussie. En gekleurde meningen mogen geuit. Dat niet toestaan is pas de nekslag voor het democratische proces.
het tikduiveltje liep over het toetsenbord, hierbij 2 correcties
2e alinea, eerste zin:
erbarmelijk moet zijn erbarmelijke
3e alinea van onderaf, de tekst had als volgt moeten luiden:
‘For a better world’, tja, dat kan ik van uw overige voorbeelden niet zeggen. Uw opsomming is een vergelijking als dat van brood van een banketbakker met het brood van de Lidl. Het ziet er hetzelfde uit, alleen de kwaliteit van de gebruikte ingrediënten is sterk verschillend.